Deze klimmende leeuw staat reeds in 1162 op het ruiterzegel van graaf Filips van den Elzas. Hij zou zelfs van Engelse afkomst zijn en is het teken bij uitstek van de christelijke ridder.

De leeuwenfiguur in het wapen van de graven van Vlaanderen evolueerde in de loop van de negentiende eeuw als Vlaamse leeuw tot het symbool van de Vlaamse beweging en van de Vlaamse ontvoogding.

Het wapen van de graaf van Vlaanderen staat voor het eerst in kleur afgebeeld in het wapenboek van Gelre (1370-1395), het werk van een gespecialiseerde wapenheraut.

De officiële voorstelling van het wapen is evenwel geïnspireerd op een afbeelding van de hand van een tot op heden onbekende wapenheraut en -tekenaar in een wapenboek uit de periode 1560-1570, en werd ontworpen in samenwerking met de Vlaamse Heraldische Raad.

De officiële voorstelling van het wapen van de Vlaamse Gemeenschap, in zwart - wit en in kleur, werd vastgesteld bij de ministeriële besluiten van 2 januari 1991 (BS 2 maart 1991), en zoals afgebeeld op de bijlagen bij deze besluiten.

Het wapen is het belangrijkste symbool van de Vlaamse Gemeenschap. Het stelt de Vlaamse leeuw voor in al zijn kracht en glorie, als het historische zinnebeeld van de Vlaamse identiteit. Het inspireerde ook het Vlaamse volkslied en het moderne embleem (logo), kernelement van de grafische huisstijl van de Vlaamse overheid.

Het officiële zegel van het Vlaams Parlement en van de Vlaamse regering en haar diensten is eveneens gebaseerd op dit wapen. Naar gelang van het geval draagt dit zegel een verschillend randschrift, namelijk Vlaams Parlement , Vlaamse regering of Vlaamse Gemeenschap.

Het zegel werd goedgekeurd door de Vlaamse regering op 1 april 1992 en dient als teken van erkenning en bekrachtiging. Bovendien verzekert het de echtheid van de akten en documenten van de voornoemde Vlaamse overheden.